LECTORAAT STEDELIJKE BEPLANTINGEN
Tijdens de receptie na mijn promotie kwam Jeroen de Vries (afdelingsdirecteur Landschapsarchitectuur) naar me toe met de vraag of ik ook lector op Larenstein wilde worden. Ik wist niet wat een lector was, maar ik dacht dat is weer eens wat anders. In het najaar van 2001 werkte ik al als Lector op hogeschool van Hall Larenstein. in Velp. Ik behoorde tot de eerste groep lectoren in Nederland, dus moest het vak nog worden uitgevonden. Een van de doelstelling was meer onderzoekgericht onderwijs. Daartoe had ik een groep docenten om mij heen om dat te ontwikkelen. Dat ging niet geheel van zelf. Er moest ook een cultuuromslag plaatsvinden.
Ik begeleidde ook geregeld studenten. Sommige studenten kon ik aansporen om naar aanleiding van hun afstudeerscriptie een artikel te schrijven in het vakblad Groen. Een aantal studenten maakte bijvoorbeeld een website: "De groene kant van Water". Hiervoor bestond landelijk veel waardering.
Vanuit het Lectoraat werd ook het onderzoek naar groene dakbegroeiingen opgezet. Dat was een nieuw onderwerp op de school. Het kostte veel tijd om het van de grond te krijgen, maar uiteindelijk lukte  dat met financiële ondersteuning ( € 30.000,-) van de brancheorganisatie.
Vanuit de Kenniskring was Annemiek van Loon de meest in het oog spingende docent. Ze was wel aanpast aan het bestaande cultuur patoon van de school, maar wilde die ook op alle mogelijke manieren doorbreken. In het begin wilde ze al direct de verouderde readers aanpassen, waar zij mee te maken had. Ik vond haar ideeën te waardevol om dat alleen maar in een reader te stoppen. Daarom gaf ik haar aan dat ze wel een boek kon schrijven. Ik zag even koudwatervrees, maar ze dook toch snel in het diepe en een jaar later lag er een boek onder de titel: "Ruimte voor de stadsboom". "Ruimte voor de stadsboom".
 
Steering Commitee Van Le Notre
Voor Larenstein zat ik ook in het Steering Commitee Van Le Notre http://www.le-notre.org.
Ik was daar onder meer betrokken bij het competitief onderwijs. Daar zaten ook veel elementen in van mijn vormingswerk. De kunst was natuurlijk, om  competitief onderwijs zo binnen het groene onderwijs te integreren dat het geen extra belasting zou vormen voor de docenten en studenten. Zo ver ben ik niet gekomen. De contractperiode was voorbij en in  2009 was ik emeritus medewerker
De meetings (bijeenkomsten) van Le Notre, ongeveer vier  keer per jaar, waren boeiend en leuk. Omdat er steeds een vaste kern was, ontstond er ook een soort familiegevoel. Voor mijn aanstelling bij Van Hall Larenstein had ik nog nooit gevlogen. Bij mijn afscheid bij Larenstein was ik met het vliegtuig in  vijftien Europese landen geweest en minstens het dubbele aantal steden bezocht.
Van de studenten en docenten kreeg ik zeer veel vragen, vaak dezelfde vragen die ik ook elders uit het land kreeg. Geïnspireerd door de studenten die de website de 'Groene kant van water' maakten, begon ik met mijn eigen website.
Uit interview met Jeroen de Vries (Vakblad groen onderwijs)
Aan de functie van lector zijn een aantal eisen verbonden. Een lector moet een nieuwe medewerker aan een hogeschool zijn die zijn of haar sporen binnen een bepaald vakgebied verdiend heeft. De lector wordt binnen de hogeschool verantwoordelijk voor onderwijs, onderzoek en ontwikkeling.
Bovendien heeft de lector contacten met het beroepenveld op zijn of haar vakgebied. De lector geeft leiding aan een kenniskring waaraan tien tot vijftien docenten kunnen deelnemen. 
Larenstein heeft al vanaf 1 november 2001 een lector ‘Stedelijke beplanting’, Arie Koster. De opleiding Tuin en Landschapsarchitectuur vroeg een lector aan, omdat er behoefte was aan het versterken van kennis op het gebied van stedelijke beplanting. Er werd geen advertentie gezet, maar, licht directeur Tuin en Landschapsarchitectuur Jeroen de Vries toe, “we hebben rondgekeken in het informele circuit. Koster werkte bij Alterra, dat maakte hem interessant omdat er zo een koppeling gemaakt kon worden met het onderzoek.” De toekomstige lector en de hogeschool maakten kennis en van beide kanten was er enthousiasme. De Vries: “Koster opereert vanuit een sterke maatschappelijke bewogenheid. Het is zijn drijfveer om mensen te informeren over de waarde van de natuur. Op Larenstein zag hij kansen om dat meer te structureren.”Na een ruim jaar zijn de voordelen van de lector voor de opleiding duidelijk aan te geven, vindt De Vries. “Arie Koster heeft een enorme impuls gegeven aan het publiceren van zowel studenten als docenten. We hebben nu bijvoorbeeld een eigen ‘Larenstein’pagina in het tijdschrift ‘Groen’.
Verder zijn er internationale contacten  et universiteiten in Engeland en Zweden. Bovendien gaf Koster de impuls in het beschrijven en accumuleren van kennis. Er komen bijvoorbeeld binnenkort twee standaardboeken uit: één over natte bouwstenen (openbaar groen in natte of vochtige
vegetaties vraagt nieuw soort materialen), en één over bomen. Koster stimuleert het toegepaste onderzoek. Wij zijn natuurlijk ook de enige hogeschool in Nederland die zich met dit vakgebied bezighoudt.”